Святое Дабравесце (па Беларуску) пераклад Бiблейскай камiсii БПЦ МП

Переводы: (скрыть)(показать)
LXX Darby GRBP NRT IBSNT UBY NIV Jub GRBN EN_KA NGB GNT_TR Tanah Th_Ef MDR UKH Bible_UA_Kulish Комментарий Далласской БС LOP ITL Barkly NA28 GURF GR_STR SCH2000NEU New Russian Translation VANI LB CAS PodStr BibCH UKDER UK_WBTC SLR PRBT KZB NT_HEB MLD TORA TR_Stephanus GBB NT_OdBel 22_Macartur_1Cor_Ef VL_78 UBT SLAV BHS_UTF8 JNT UKR KJV-Str LXX_BS BFW_FAH DONV FIN1938 EKKL_DYAK BB_WS NTJS EEB FR-BLS UNT KJV NTOB NCB McArturNT Makarij3 BibST FIN1776 NT-CSL RST Mc Artur NT BBS ElbFld RBSOT GTNT ACV INTL ITAL NA27 AEB BARC NZUZ שRCCV TORA - SOCH LOGIC VCT LXX_Rahlfs-Hanhart DRB TanahGurf KYB DallasComment GERM1951 Dallas Jantzen-NT BRUX LXX_AB LANT JNT2 NVT
Книги: (скрыть)(показать)
. Матф. Мар. Лук. Иоан.
Главы: (скрыть)(показать)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28

Святое Дабравесце (па Беларуску) пераклад Бiблейскай камiсii БПЦ МП

Святое Дабравесце паводле Матфея 13

1 Выйшаўшы таго ж дня з дому, Іісус сеў каля мора.

2 І сабралася да Яго мноства людзей,
так што Ён увайшоў у лодку і сеў;
а ўвесь люд стаяў на беразе.

3 І гаварыў ім шмат прытчамі,
кажучы: вось, выйшаў сейбіт сеяць.

4 І калі сеяў ён,
адно ўпала пры дарозе,
і наляцелі птушкі і падзяўблі тое;

5 іншае ўпала на мясціны камяністыя, дзе няшмат было зямлі,
і неўзабаве ўзышло,
таму што зямля была неглыбокая.

6 А калі ўзышло сонца, завяла
і, як не мела карэння, засохла;

7 іншае ўпала ў церне,
і вырасла церні і заглушыла яго;

8 іншае ўпала на добрую зямлю і ўрадзіла плод:
адно ў сто разоў,
а другое ў шэсцьдзесят,
а тое ў трыццаць.

9 Хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!

10 І прыступіўшы, вучні сказалі Яму:
чаму прытчамі гаворыш ім?

11 Ён сказаў ім у адказ:
таму, што вам дадзена ведаць тайны Царства Нябеснага,
а ім не дадзена;

12 бо хто мае, таму дадзена будзе
і памножыцца;
а хто не мае,
у таго адымецца і тое, што мае;

13 дзеля таго прытчамі прамаўляю ім,
што яны бачачы не бачаць,
і чуючы не чуюць,
і не разумеюць;

14 і збываецца над імі прароцтва Ісаіі,
якое кажа:
"слыхам пачуеце, і не ўразумееце;
і вачыма глядзець будзеце, і не ўбачыце;

15 агрубела бо сэрца ў людзей гэтых,
і вушыма цяжка чуюць,
і вочы свае змежылі,
каб не ўгледзець вачыма, і вушыма не пачуць,
і сэрцам не ўразумець,
і не звернуцца, каб Я ацаліў іх".

16 А вашы блажэнныя вочы, што бачаць;
і вушы вашыя, што чуюць;

17 бо праўду кажу вам,
што многія прарокі і праведнікі жадалі
бачыць тое, што вы бачыце, і не бачылі,
і чуць тое, што вы чуеце, і не чулі.

18 Але ж вы пачуйце прытчу пра сейбіта:

19 да кожнага,
хто слухае слова пра Царства і не разумее,
прыходзіць ліхі і крадзе пасеянае ў сэрцы яго:
вось каго азначае пасеянае пры дарозе.

20 А пасеянае на камяністых мясцінах
азначае таго, хто чуе слова
і адразу з радасцю прымае яго;

21 але не мае кораня ў сабе і непастаянны:
калі настане ўціск альбо ганенне за слова,
адразу спакушаецца.

22 А пасеянае ў церні
азначае таго, хто чуе слова,
але клопат веку гэтага
і панада багацця заглушае слова,
і яно стаецца бясплодным.

23 А пасеянае на добрай зямлі
азначае таго, хто чуе слова і разумее,
які і плод прыносіць
і дае адзін сто,
другі шэсцьдзесят,
а іншы трыццаць.

24 Другую прытчу прапанаваў Ён ім, кажучы:
Царства Нябеснае падобнае на чалавека,
які пасеяў добрае насенне на полі сваім;

25 калі ж людзі спалі, прыйшоў вораг яго
і пасеяў куколь сярод пшаніцы, і пайшоў;

26 калі ўзышла рунь і завязала плод,
тады з'явіўся і куколь.

27 Прыйшоўшы, рабы гаспадара дома сказалі яму:
гаспадар ці ж не добрае насенне пасеяў ты на полі тваім?
адкуль жа на ім куколь?

28 А ён сказаў ім: варожы чалавек гэта зрабіў.
А рабы сказалі яму: хочаш, мы пойдзем, выпалем яго?

29 А ён сказаў: не,
каб, выбіраючы куколь, вы не павырывалі разам з ім і пшаніцы;

30 пакіньце расці разам тое і другое да жніва;
а ў час жніва я скажу жняцам: збярыце перш куколь
і звяжыце яго ў снапы, каб спаліць яго;
а пшаніцу збярыце ў жытніцу мае.

31 Іншую прытчу прапанаваў Ён ім, кажучы:
падобнае Царства Нябеснае на зерне гарчычнае,
якое чалавек узяў і пасеяў на полі сваім,

32 якое, хоць меншае за ўсякае насенне,
але, калі вырастае,
бывае большае за ўсякую траву
і робіцца дрэвам,
так што прылятаюць птушкі нябесныя і гняздзяцца ў голлі яго.

33 Іншую прытчу сказаў Ён ім:
падобнае Царства Нябеснае на закваску,
якую жанчына, узяўшы паклала ў тры меры мукі,
пакуль не ўкісла ўсё.

34 Гэта ўсё казаў Іісус прытчамі люду,
і без прытчы нічога не казаў ім,

35 каб збылося сказанае праз прарока, які кажа:
"Разамкну ў прытчах вусны Мае;
выкажу ўтоенае ад стварэння свету".

36 Тады Іісус, адпусціўшы людзей, увайшоў у дом.
І прыступіўшы да Яго, вучні Яго сказалі:
растлумач нам прытчу пра куколь на полі.

37 А Ён ім сказаў у адказ:
сейбіт добрага насення ёсць Сын Чалавечы;

38 поле ёсць свет;
добрае насенне гэта — сыны Царства,
а куколь — сыны ліхога;

39 вораг, які пасеяў яго, ёсць дыявал;
жніво ёсць сканчэнне веку,
а жняцы — Ангелы.

40 А таму, як збіраюць куколь і агнём паляць,
гэтак сама будзе пры сканчэнні веку гэтага:

41 пашле Сын Чалавечы Ангелаў Сваіх,
і збяруць з Царства Яго ўсе спакусы
і тых, што чыняць беззаконне,

42 і ўкінуць іх у печ вогненную;
там будзе плач і скрыгат зубоў;

43 тады праведныя заззяюць, як сонца,
у Царстве Айца іх.
Хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!

44 Яшчэ падобнае Царства Нябеснае на скарб, схаваны на полі,
які, знойшоўшы, чалавек утоіў,
і ў радасці ад гэтага ідзе і прадае ўсё, што мае,
і купляе поле тое.

45 Яшчэ падобнае Царства Нябеснае на купца,
які шукае прыгожых перлаў,

46 які, знайшоўшы адзін шматкаштоўны перл,
пайшоў і прадаў усё, што меў,
і купіў яго.

47 Яшчэ падобнае Царства Нябеснае на невад, закінуты ў мора
і поўны рыбы ўсялякага роду,

48 які, калі ён напоўніўся, выцягнулі на бераг
і, сеўшы, добрае склалі ў начынне,
а нядобрае выкінулі прэч.

49 Так будзе пры сканчэнні веку:
выйдуць Ангелы
і аддзеляць ліхіх з асяроддзя праведных,

50 і ўкінуць іх у печ вогненную:
там будзе плач і скрыгат зубоў.

51 Сказаў ім Іісус: ці зразумелі вы гэта ўсё?
Яны кажуць Яму: так, Госпадзе!

52 А Ён сказаў ім: таму ўсякі кніжнік,
навучаны Царству Нябеснаму,
падобны на гаспадара дома,
які выносіць са скарбніцы сваёй новае і старое.

53 І сталася, калі скончыў Іісус прытчы гэтыя,
пайшоў адтуль.

54 І прыйшоўшы на бацькаўшчыну Сваю, вучыў іх у сінагозе іхняй,
так што яны здзіўляліся і казалі:
адкуль у Яго гэтая мудрасць і сілы?

55 ці не цясляроў Ён Сын?
ці не Ягоную Маці завуць Марыя,
і браты Яго Іакаў і Іасій, і Сіман і Іуда?

56 і сёстры Яго ці не ўсе сярод нас?
адкуль жа ў Яго ўсё гэта?

57 І спакушаліся аб Ім.
А Іісус сказаў ім:
не бывае прарока без пашаны,
хіба што толькі на бацькаўшчыне сваёй, і ў доме сваім.

58 І не ўчыніў там многіх цудаў з-за няверства іх.