Казахский Библия - Kazakh Bible

Переводы: (скрыть)(показать)
LXX Darby GRBP NRT IBSNT UBY NIV Jub GRBN EN_KA NGB GNT_TR Tanah Th_Ef MDR UKH Bible_UA_Kulish Комментарий Далласской БС LOP ITL Barkly NA28 GURF GR_STR SCH2000NEU New Russian Translation VANI LB CAS PodStr BibCH UKDER UK_WBTC SLR PRBT KZB NT_HEB MLD TORA TR_Stephanus GBB NT_OdBel 22_Macartur_1Cor_Ef VL_78 UBT SLAV BHS_UTF8 JNT UKR KJV-Str LXX_BS BFW_FAH DONV FIN1938 EKKL_DYAK BB_WS NTJS EEB FR-BLS UNT KJV NTOB NCB McArturNT Makarij3 BibST FIN1776 NT-CSL RST Mc Artur NT BBS ElbFld RBSOT GTNT ACV INTL ITAL NA27 AEB BARC NZUZ שRCCV TORA - SOCH LOGIC VCT LXX_Rahlfs-Hanhart DRB TanahGurf KYB DallasComment GERM1951 Dallas Jantzen-NT BRUX LXX_AB LANT JNT2 NVT
Книги: (скрыть)(показать)
. Быт. Исх. Руф. 1Цар. 2Цар. Пс. Прит. Ис. Дан. Ион. Матф. Мар. Лук. Иоан. Деян. Иак. 1Пет. 2Пет. 1Иоан. 2Иоан. 3Иоан. Иуд. Рим. 1Кор. 2Кор. Гал. Еф. Фил. Кол. 1Фесс. 2Фесс. 1Тим. 2Тим. Тит. Флм. Евр. Откр.
Главы: (скрыть)(показать)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51

Казахский Библия - Kazakh Bible

Жаратылыстыњ басталуы 27

1Ысќаќ ќартайып, кµзi кµрмей ќалѓан едi. Бiрде ол т±њѓышы Есауды шаќырып алып:

— ¦лым! — дедi.

— Иє, тыњдап т±рмын. — деп жауап ќатты ол.

2Ысќаќ:

— Мен ќартайдым, ќашан µлетiнiмдi бiлмеймiн.

3Сен садаќ пен ќорамсаѓыњды алып, маѓан даладан бiр ањ аулап єкел.

4Соныњ етiнен мен с‰йсiнiп жейтiндей дємдеп таѓам пiсiрiп, алып кел. Оны жеп, µлмей т±рѓанда саѓан батамды беретiн болайын, — дедi.


5Ал Ысќаќ ±лымен сµйлескен кезде, Рабиѓа тыњдап т±рды. Есау ањ аулап єкелу ‰шiн далаѓа шыѓып кеткенде

6Рабиѓа Жаќыпќа былай деп кењес бердi:

— Тыњда, мен єкењнiњ аѓањ Есауѓа:

7«Маѓан бiр ањ аулап єкелiп, дємдi етiп тамаќ пiсiрiп бер. Мен оны жеп, µлмей т±рѓанда саѓан Жаратќан Иенiњ алдында батамды берейiн» дегенiн естiдiм.

8¦лым, саѓан айтатын аќылыма м±ќият ќ±лаќ сал:

9ќораѓа барып, маѓан екi ќоњды лаќты алып кел. Олардан дємдеп, єкењ с‰йсiнiп жейтiн таѓам дайындаймын.

10Соны єкење апар, ол жесiн, сµйтiп ол µлер алдында батасын саѓан бередi. —

11Бiраќ Жаќып шешесiне:

— Аѓамныњ денесiн ќалыњ т‰к басќан, ал мен т‰ксiзбiн.

12Єкем менi сипаласа ше, онда оныњ алдында µтiрiкшi болып, одан бата орнына ќарѓыс алармын, — дедi.

13Сонда шешесi:

— Саѓан деген ќарѓысты µз мойныма аламын, сен айтќанымды iстеп, маѓан екi лаќты єкеп бер, — деп жауап ќатты.


14Жаќып лаќтарды алып келiп, шешесiне бердi. Ол солардан ±лдыњ єкесi с‰йсiнiп жейтiн тамаќ єзiрледi.

15Содан кейiн Рабиѓа ‰лкен ±лы Есаудыњ µз ‰йiнде жатќан ењ сєндi киiмдерiн алып, оларды кенжесi Жаќыпќа кигiздi.

16Сойылѓан лаќтардыњ терiсiмен оныњ т‰ксiз мойнымен екi бiлегiн жапты.

17Жаќыптыњ ќолына єзiрленген дємдi тамаќ пен пiсiрген нанын ±статты.

18Ол єкесiне кiрiп:

— Єке! — дедi.

— Иє, ±лым, сен кiмсiњ? — деп с±рады Ысќаќ.


19— Мен т±њѓышыњыз Есаумын. Маѓан айтќаныњызды орындадым. Басыњызды кµтерiп, мен аулаѓан ањныњ етiн жеп, маѓан батањызды берiњiз.

20Ысќаќ:

— ¦лым, ќалайша оны тез тауып алдыњ? — деп с±раѓанда Жаќып:

— Сiздiњ сиынатын Ќ±дайыњыз Жаратќан Ие оны маѓан кездестiрдi, — деп жауап ќайтарды.

21Сонда Ысќаќ:

— ¦лым, маѓан жаќындашы. Сен шынымен ±лым Есаусыњ ба, жоќ па, соны бiлу ‰шiн сенi сипалап кµрейiн, — дедi.

22Жаќып ќасына келген соњ єкесi оны сипалап т±рып:

— Даусы Жаќыптiкi, ал ќолдары Есаудiкi, — деп ш‰бєсын бiлдiрдi.


23Ал Жаќыптыњ ќолдарынан аѓасыныњ ќолдарындаѓыдай т‰ктi сезгеннен кейiн Ысќаќ Жаќыпты танымады. Оѓан батасын бермек болды,

24бiраќ ол таѓы бiр рет:

— Сен шынымен ±лым Есаумысыњ? — деп с±рады. Жаќып:

— Иє, солмын, — деп жауап бердi.

25Сонда єкесi:

— ¦лым, ањнан єзiрленген тамаѓыњды бер. Мен жейiн де, саѓан батамды берейiн, — дедi.

Жаќып єкесiне тамаќты ±сынды, ол жедi, кейiн шарап єкелiп, ол оны да iштi.

26Содан соњ Ысќаќ:

— ¦лым, маѓан жаќын келiп, менi с‰й, — дедi.


27Жаќып єкесiнiњ ќасына барып, оны с‰йгенде, Ысќаќ оныњ киген киiмдерiнен Есаудыњ иiсiн сездi. Жаќыпќа батасын берiп былай дедi:
«¦лымныњ иiсi Жаратќан Ие
Жарылќаѓан даланыњ иiсiндей.

28Айыра кµрмесiн Ќ±дай сенi аспан шыѓынан,
Топыраќтыњ ќ±нарлылыѓынан,
Аѓыл-тегiл астыќ пен ж‰зiм шырынынан!

29Саѓан ±лттар ќызмет жасасын,
Халыќтар бас иетiн болсын!
Сен аѓайындарыњды билейтiн бол,
Анањныњ ±лдары саѓан баѓынсын!
Сенi ќарѓайтындарды ќарѓыс атсын,
Ал батасын беретiндер жарылќансын!»


30Ысќаќ батасын аяќтап, Жаќып єкесiнен шыѓып бара жатќан кезде, аѓасы Есау ањ аулаудан ќайтып келдi.

31Ол да дємдi тамаќ пiсiрiп, єкесiне апарып, оѓан:

— Єке, басыњызды кµтерiп, батањызды беру ‰шiн мен єзiрлеген тамаќтан iшiњiз, — дедi.

32Сонда єкесi одан:

— Сен кiмсiњ? — деп с±рады. ¦лы оѓан:

— Мен т±њѓыш ±лыњыз Есаумын ѓой, — деп жауап бердi.


33Сонда Ысќаќ ќатты шошып кетiп:

— Ањ аулап, одан тамаќ єзiрлеп, маѓан єкелген адам кiм болды екен? Мен ол тамаќты жања сен келер алдында ѓана жеп, оны єкелген адамѓа батамды берiп ќойдым. Ендi батам сол к‰йiнде ќалады, — дедi.

34Есау єкесiнiњ сµзiн естiгенде єбден к‰йiнiп, ќатты айќайлап жiберiп:

— Єке! Маѓан да батањызды берсењiз еттi! — деп жалбарынды.

35Ал єкесi:

— Iнiњ ќулыќпен келiп, саѓан тиесiлi батаны иемденiп кеттi, — деп бас тартты.

36Сонда Есау:

— Оныњ аты Жаќып ќой, ол менi екi рет алдап ‰лгердi. Алдымен ол менен т±њѓыштыќ жолымды алдап алды, ендi маѓан тиiстi батаны да иемденiп кеттi! — дедi де, єкесiне ќарап:

— Сiз маѓан деген ешќандай бата ќалдырѓан жоќсыз ба? — деп с±рады.

37Ысќаќ:

— Мен оны саѓан би етiп, бауырларын µзiне ќызметшi ќылып бердiм, астыќ пен ж‰зiм шырынымен ќамтамасыз еттiм. ¦лым, мен ендi сен ‰шiн не iстей аламын? — деп жауап бердi.


38— Єке, сiзде бар болѓаны бiр-аќ бата ма едi? Маѓан да батањызды бере кµрiњiз! — деп, Есау дауыстап жылай бастады.

39Сонда Ысќаќ оѓан:
«Сен ќ±нарлы топыраќтан,
Аспан шыѓынан алыс мекендейтiн боласыњ.

40Семсерiње с‰йене µмiр с‰рiп,
Бауырыња баѓынасыњ.
Бiраќ ж±лќынып ќарсы шыќќаныњда
Мойныњдаѓы езгiсiнен ќ±тылып босайсыњ»,

Жаќыптыњ наѓашы аѓасына ќашып баруы


41Есау сол кезден бастап Жаќыпты єкесiнен алдап алѓан батасы ‰шiн жек кµрдi. Ол µз-µзiне: «Кµп ±замай єкем д‰ние салып, жоќтау айтатын уаќыт келер. Содан кейiн Жаќыпты µлтiремiн», — дедi.


42‡лкен ±лыныњ б±л сµздерi Рабиѓаныњ ќ±лаѓына шалынды. Сонда ол кенжесiн шаќырып алып: «Аѓањ Есау кек алып, сенi µлтiрмекшi.

43Сондыќтан айтќанымды тыњда: тез жолѓа жиналып, Харандаѓы туѓан аѓам Лабанѓа ќашып кет.

44Аѓањныњ ашуы ќайтќанша сол жерде бiраз бола т±р.

45Кейiнiрек ол µзiне iстегенiњдi ±мытып, ашуы ќайтќан кезде бiреудi жiберiп, сенi шаќыртып аламын. Мен бiр к‰нде екi ±лымнан бiрдей айырылып ќалар жайым жоќ!» — дедi.


46Содан соњ Рабиѓа Ысќаќќа: «Есаудыњ алѓан хеттiк єйелдерiнiњ кесiрiнен µмiрiм уайымѓа толы µтiп жатыр. Егер Жаќып та мына хеттiк єйелдер сияќты жергiлiктi ќыздардан єйел алатын болса, онда маѓан µмiр с‰рудiњ не ќажетi бар?» — дедi.